leeftijd
16 jaar

opleiding
Caland lyceum, 5 vwo

werk
bijbaantje bij de McDonalds

cursus/workshop
Ik heb meegedaan aan een cursus acteren voor de camera; CATch. Daarmee hebben we ook uiteindelijk een leuk filmpje gemaakt.

ervaring
- STUK theater&debat over kindermishandeling
- 17.666 seconden; filmpje van CATch
- De Revisor (Nikolaj Gogol) / schooltoneelstuk; in 3 vwo, en ik heb daarmee 4 keer op de planken in bellevue gestaan.

special
STUK is gemaakt omdat we jullie iets willen vertellen. We willen jullie ogen openen voor wat er (vaak) achter gesloten deuren plaatsvind. Ouders die hun kinderen mishandelen, zonder dat daar een reden achter zit. Of in ieder geval geen echt goede reden. Vaak zijn het vaders die hun handen niet thuis kunnen houden, maar ook moeders hebben er een handje van. Dát het gebeurt weten veel mensen wel, maar hoe vaak het gebeurt weten de meesten niet. En over wat er precies onder verstaan wordt, tasten ook veel mensen in het duister. Hoe komt dat? Omdat er niet over wordt gepraat. Het is een taboe, mensen schamen zich en draaien zich weg. Weg van het kind, van het hulpeloze slachtoffer. Wij laten jullie erover praten, doormiddel van een debat na een voorstelling, maar ook doordat we er gewoon zijn. Wij hebben het eerste toneelstuk in Nederland gemaakt, dat over dit onderwerp gaat, en er wordt door veel hulpinstanties dan ook volmondig over ons gepraat. Over wat we doen, en wat we willen bereiken. En op deze manier hopen we veel mensen te helpen, die thuis zwaar gebukt gaan onder het juk van hun ouder(s), die hun het leven zuur maken.

Interview uit TROUW door HARRIET SALM:
„Ik speel in het stuk vaak de moeder. Ik hou bijvoorbeeld een monoloog waarin ik vergeving vraag aan mijn zoontje. Omdat ik hem zo slecht behandeld heb. En in een andere scène zet ik mijn man aan om onze dochter te doden. Omdat zij verkracht is. Dat gaat over eerwraak. Ik wilde graag meedoen aan dit theaterstuk. Ik vind het wel goed dat het gaat over deze dingen, omdat het toch een beetje taboe is om erover te praten en dat zou niet moeten. Zelf ben ik niet mishandeld, maar ik heb het wel van dichtbij meegemaakt. Ik heb een Nederlandse moeder en een Egyptische vader, maar mijn ouders zijn nooit getrouwd geweest en ik ken mijn vader niet. Vroeger is de beste vriendin van mijn zus zwaar mishandeld door haar vader en haar moeder. Seksueel, maar ook slaan en verwaarlozing. Ik was toen een jaar of 7 en zij 11 of 12. Ik hoorde de verhalen van mijn zus, aan wie zij alles vertelde. Zij woonde bij ons aan de overkant. Het was een Nederlands gezin, zij was enig kind. Ze heeft nog een tijdje bij ons gewoond en is daarna naar haar oma gegaan. Ze belt nog wel eens, maar, ik weet niet, ze is wel heel erg raar geworden, ze kan fantasie en werkelijkheid niet meer uit elkaar halen. Ik zit op 5 vwo, het Caland Lyceum in Amsterdam-West. En ik werk een of twee keer in de week bij McDonald’s. We hebben in de herfstvakantie geoefend en ook wel daarna, maar op school waren ze er niet zo blij mee, want ik maakte steeds mijn huiswerk niet. Ik probeer het nu wel in te halen. Op de basisschool heb ik nooit iets gehoord over kindermishandeling, daar werd echt niet over gepraat. Ik dacht wel eens: zou zij de enige zijn? Niemand heeft in haar gezin ingegrepen, nee, maar ik heb Jeugdzorg ook niet zo hoog zitten, hoor. Dat heeft ook een andere reden. Mijn zus is chronisch ziek, CVS, de vermoeidheidsziekte. Ze kreeg het toen ze 14 was en op school geloofden ze dat niet, ze dachten dat zij mishandeld werd en hebben Jeugdzorg gewaarschuwd. Kwam er elke week iemand met ons praten. Wat we ook zeiden, ze geloofden ons gewoon niet. Ach, Jeugdzorg: als je ze nodig hebt, dan zijn ze er niet, maar als je ze niet nodig hebt, dan staan ze wekelijks op je stoep.”